CS Lewis: Het moet duidelijk zijn dat mijn bekering op dat moment was alleen aan het theïsme puur en simpel. Ik wist nog niets over de incarnatie. De God aan wie ik gaf was sheerly niet-menselijke. CS Lewis: [Lezen van Chesterton] Een groot man weet dat hij niet God is en hoe groter hij is, hoe beter hij weet het. De evangeliën verklaren dat deze mysterieuze maker van de wereld heeft zijn wereld bezocht in persoon. Het meest dat een religieuze profeet heeft gezegd was dat hij de ware dienaar van zo’n wezen. Maar als de maker aanwezig was in het dagelijkse leven van het Romeinse rijk, dat is iets anders dan iets anders in de natuur. Het is het ene grote opzienbarende uitspraak dat de mens heeft gemaakt sinds hij sprak zijn eerste uitgesproken woord. Het maakt stof en onzin van de vergelijkende godsdienstwetenschap. CS Lewis: Zoals ik naderde tot het christendom, voelde ik een weerstand bijna net zo sterk als mijn vorige weerstand tegen theïsme. Als sterk, maar korter woonde begreep ik het beter. Maar elke stap, een had minder kans om zijn ziel het eigen noemen. CS Lewis: Wat Tolkien me liet zien was dit – dat als ik ontmoette het idee van het offer in een heidense verhaal heb ik het niet erg op alle – Ik was op mysterieuze wijze ontroerd. De reden was dat in de heidense verhalen die ik bereid was om de mythe zo sterk voelen. Nu het verhaal van Christus is gewoon een ware mythe. CS Lewis: Ik weet heel goed wanneer, maar nauwelijks hoe de laatste stap werd genomen. Ik ging met mijn broer op een picknick bij Whipsnade Zoo hebben. We begonnen in de mist, maar aan het eind van onze reis de zon scheen …